جامعه تغییر می‌کند، حتی وقتی نظام سیاسی از تغییر بازمی‌ایستد. خواسته‌ها و سبک زندگی مردم در طول زمان دگرگون می‌شوند، اما حکومتی که به‌جای همراه شدن با این تحولات در برابرشان می‌ایستد، دیر یا زود فاصله‌اش با جامعه چنان زیاد می‌شود که دیگر نمی‌تواند آن را به گذشته بازگرداند. حجاب اجباری یکی از روشن‌ترین نمونه‌های این گسست است؛ اصرار بر حفظ آن، در برابر نسلی که دیگر آن را نمی‌پذیرد، بیش از آنکه مانع تغییر باشد، نشانه ناتوانی حکومت در همگامی با جامعه است. جامعه سرانجام راه خود را از سیاستی که می‌خواهد آن را متوقف کند جدا خواهد کرد.