سخنان محمد مرندی، استاد دانشگاه تهران و چهره‌ رسانه‌ای جمهوری اسلامی، درباره حکم ۷۴ ضربه شلاق پرستو احمدی، خواننده، بازتاب فراوانی به دنبال داشته است. او در گفت‌وگو با یک پادکستر لبنانی استرالیایی، در تلاش برای کوچک‌ جلوه دادن این مجازات، مدعی شد که ضربه‌ها “بسیار سبک” هستند و “مثل شلاق زدن به اسب نیست”.

حامیان جمهوری اسلامی همواره تلاش کرده‌اند تا با حضور به عنوان کارشناس یا تحلیلگر در رسانه‌های بین‌المللی، با تکیه بر تسلط زبانی و آشنایی با ادبیات حقوق بین‌الملل، از مفاهیمی چون آزادی، دموکراسی و حقوق بشر برای دفاع از عملکرد حکومت استفاده کنند و با توجیه یا کوچک‌نمایی مجازات و سرکوب، موارد نقض حقوق بشر را به “تفاوت‌های فرهنگی” نسبت داده و از این طریق تصویری متفاوت و بزک‌شده از حکومت ارائه دهند. به اعتقاد منتقدان، چنین رویکردهایی بخشی از فرایند “سفیدشویی” و “عادی‌سازی” رفتار حکومت است که می‌کوشد ابعاد سرکوب را برای مخاطبان خارجی کوچک و قابل‌قبول‌ جلوه دهد.
The remarks by Mohammad Marandi, a University of Tehran professor and media figure associated with the Islamic Republic, regarding the 74-lash sentence handed down to singer Parastoo Ahmadi have sparked widespread reaction. In an interview with a Lebanese-Australian podcaster, Marandi sought to downplay the punishment, claiming that the lashes were “very light” and “not like whipping a horse.”

Supporters of the Islamic Republic have consistently sought to appear as experts or analysts in international media, using their fluency in foreign languages and familiarity with the language of international law to invoke concepts such as freedom, democracy, and human rights in defense of the government’s actions. By justifying or minimizing punishment and repression, they attribute cases of human-rights violations to “cultural differences” and, in doing so, present a different, sanitized image of the regime. Critics argue that such approaches are part of a process of “whitewashing” and “normalizing” the government’s conduct, seeking to make the scale of repression appear smaller and more acceptable to foreign audiences.
@dw_persian